Pomimo że jestem zapewne przynajmniej trochę stuknięty, pewien starożytny mistrz taoistyczny, który najwyraźniej dawno temu osiągnął nieśmiertelność duchową, zdaje się wybrał właśnie mnie na swego posłańca. Najpewniej pomylił adres, ale mi to nie przeszkadzało, bo nie robiłem nic szczególnie ważnego, zanim to wszystko się zaczęło trzydzieści osiem lat temu, gdy byłem w słodkim, choć nie do końca niewinnym wieku lat jedenastu.